สภาพผิวหน้าย่อมมีการเปลี่ยนแปลงไปตามวัย อย่างไรก็ตามเราคงอยากดูแลรักษาให้สภาพผิวและรูปหน้าแลดูสดใส
งดงาม ดังที่เป็นในช่วงวัยหนุ่มสาว จึงเกิดความพยายามที่หลากหลายเพื่อรักษาสภาพผิวและโครงสร้างของใบหน้า
ให้ดูดีอยู่เสมอ ในบทความนี้จะขอเสนอแนวทางการดูแลปัญหาผิวหน้าอันเนื่องมาจากวัย โดยการแบ่งใบหน้าออกเป็น
ส่วนๆ และวิเคราะห์ปัญหาที่พบตลอดจนการแก้ไขด้วยวิธีต่างๆ ที่เหมาะสม

ใบหน้าของเราสามารถแบ่งได้เป็นสามส่วน ดังนี้

1. ใบหน้าส่วนบน เริ่มจากบริเวณไรผม จนถึงขนคิ้ว
2. ใบหน้าส่วนกลาง เริ่มจากบริเวณขนคิ้ว จนถึงปลายจมูก
3. ใบหน้าส่วนล่าง เริ่มจากปลายจมูกจนถึงปลายคาง

ใบหน้าที่สวยสดงดงาม ควรมีความยาวของทั้งสามส่วนเท่า ๆ กัน และแต่ละส่วนจะมีองค์ประกอบที่แตกต่างกัน

ส่วนประกอบหลักของใบหน้าส่วนบนได้แก่ หน้าผาก ปัญหาหลักของใบหน้าส่วนนี้ ได้แก่ ริ้วรอยที่เกิดเป็นเส้นขวาง
กลางหน้าผาก ซึ่งเกิดจากการหดรัดตัวของกล้ามเนื้อบริเวณหน้าผาก มักจะเกิดขึ้นในขณะที่เราเลิกคิ้วหรือเหลือกตา
มองขึ้นบน เมื่อกล้ามเนื้อบริเวณนี้ มีการหดตัว ทำให้ผิวหนังที่อยู่ส่วนบนเกิดเป็นริ้วรอยขึ้น เมื่อกล้ามเนื้อคลายตัว
ริ้วรอยหน้าผากก็จะหายไป เราเรียกริ้วรอยลักษณะนี้ว่า Expression line แต่เมื่อกาลเวลาผ่านไป ริ้วรอยของผิวหนัง
บริเวณหน้าผากจะลึกเพิ่มมากขึ้น และในที่สุดแม้จะไม่มีการขยับของ กล้ามเนื้อ ริ้วรอยนั้นยังปรากฏให้เห็น เรียกริ้วรอย
นี้ว่า Static line ดังนั้นการรักษาปัญหานี้ให้ได้ผลดี จำเป็นต้องใช้ยา Botulinum toxin หรือชื่อที่คุ้นเคยว่า Botox® นั่นเอง ยาดังกล่าวเมื่อฉีดเข้าไปบริเวณกล้ามเนื้อ จะมีผลทำให้กล้ามเนื้ออ่อนแรงขยับได้ลดลง จึงมีผลทำให้ ริ้วรอยดีขึ้น
อย่างไรก็ตามจำเป็นต้องดูแลสภาพผิวในบริเวณนี้ด้วยเช่นกัน ด้วยการทาครีมบำรุงและครีมกันแดดอย่างสม่ำเสมอ

ใบหน้าส่วนกลาง

ใบหน้าส่วนล่าง

ส่วนประกอบหลักของใบหน้าส่วนนี้ได้แก่  ริมฝีปาก  คาง  แก้มส่วนล่างและกราม  ปัญหาที่พบบ่อยและวิธีแก้ไขของใบหน้าส่วนล่างสามารถสรุปได้ดังนี้

กล่าวโดยสรุปเมื่ออายุเพิ่มขึ้น  สภาพผิวและโครงสร้างส่วนต่างๆ  ของใบหน้าจะเกิดการเปลี่ยนแปลงและมีปัญหาที่แตกต่างกัน  การรักษาแก้ไขที่ให้ได้ผลดีมีประสิทธิภาพ  จำเป็นต้องเข้าใจถึงสาเหตุของปัญหาดังกล่าว  เพื่อจะได้เลือกวิธีการรักษาที่ถูกต้อง  นอกจากนี้ควรต้องศึกษารายละเอียดของคนไข้ในแต่ละราย  เพื่อให้ทราบถึงข้อห้าม  ข้อจำกัดของการรักษาของคนไข้  จึงจะทำให้ได้ผลการรักษาที่มีประสิทธิภาพสูงสุด  และมีผลข้างเคียงหรือผลแทรกซ้อนน้อยที่สุด